‘k Wil eens gaan kijken op het strand
en het daar gebouwde bad
‘k Heb toch niks beter aan de hand
‘t Verveelt mij hier in de stad.
Zomaar vier regels uit een gedicht van 1829. De straatweg was net gereed, net als het badhuis. De transformatie van vissersdorp naar badplaats stond vorige week centraal tijdens de boekpresentatie over het historisch onderzoek en dat vieren we dit jaar, 200 jaar badplaats Zandvoort. Amsterdam bestond in 2025 750 jaar, ook Waterschap Amstel, Gooi en Vecht (u weet wel, onderdeel van het inmiddels opgeknipte Waternet) vierde het 500 jarig bestaan.
De jubilea vliegen je om de oren. Als burger kijk je wellicht enigszins argwanend naar wat vaak een zelfbevlekking is, kijk ons nu. En wat levert het ons op? Ik aanschouw de lichtprojectie op het gemeentehuis, welke alleraardigst is. Ik kijk de agenda door van 200 jaar Zandvoort Badplaats waarbij de vismaaltijd (ik hou van vis) opvalt, net als het nieuwe Vloed Festival in het Hemelvaartsweekend wat een programma heeft van kunst, theater, dans en muziek.
Het prikkelt dan wel mijn nieuwsgierigheid, ik mis toch aandacht voor de jongere generaties. De boekpresentatie, net als trouwens de nieuwjaarsreceptie eerder, wordt bezocht door een relatief groot deel van belangstellenden op leeftijd.
De stad van nu is niet meer zoals in 1827, saai. De stad leeft, verbaast, verrast. We kunnen daar niet tegenop, dat hoeft ook niet want niet alles in de grote stad is prettig. De dynamiek van een klein dorp is wat mij betreft veel menselijker, leuker en gezelliger.
Toch zou ik het Zandvoort toewensen dat we meer jongeren betrekken zowel in de planvorming als in de uitvoering zodat we als dorp niet alleen verrassen maar ook de jongeren een podium geven, zij hun ei kwijt kunnen en het dorp meenemen in hun belevingswereld.
Wat ik dan wel weer leuk vond is dat tijdens de lichtjeswandeling, we liepen de 10 km, hier en daar langs de route er diverse jongeren stonden met glühwein en gezellig met een groepje aan het borrelen waren. Trouwens, dit is een voorbeeld waar ik op doel; een activiteit met hier en daar een verrassing in acts, waarbij de deelnemers uit alle lagen van de bevolking kwamen, van jong tot oud.
Waar ruimte is voor velen, zoals de ondernemers en hulpdiensten op het strand, de deelnemers die zich versieren met lichtjes, de vele vrijwilligers klaar stonden om het verkeer te regelen of om versnaperingen uit te delen, om lekker hun ding kunnen doen. Iets waar Zandvoort trots op mag zijn. Ik kijk uit naar Zandvoort 200 jaar!
