De deuren aan de voorkant staan open, net als de deuren aan de achterkant van ons huis zodat het een beetje doortocht. De hitte zindert door de straten en de huizen, de temperatuur tikt de 38 graden aan. Het is warm, code rood. Terwijl ik een kort rondje met de hond loop, loopt de trein leeg. Het lijkt minder druk dan je zou verwachten.
Een dag later op zaterdag is de temperatuur alweer flink gedaald maar alsnog een goede 31 graden. Op het strand is het ogenschijnlijk rustig, dat komt ook omdat er af en toe een buitje valt met in de verte het gedonder van de bliksem. We lopen de boulevard op en er staan twee politie auto’s geparkeerd, handhavers rijden langzaam langs. Onmiskenbaar een gevolg van de eerdere chaos op het strand zijn politie en handhaving duidelijk zichtbaar.
Iedere inwoner van Zandvoort vindt er wel wat van wat zich de laatste tijd in ons dorp afspeelt en de gemoederen lopen hier en daar hoog op. Ik merk het als ik mijn rondje met de hond maak en de gesprekken onderling opvang, op de markt, in de supermarkt en zeker online. Ik heb niet de oplossing, laten we dat voorop stellen. Maar toen ik tijdens Pinksteren de jongelui tegenover mijn huis de nodige pizza’s zag wegwerken ben ik naar de overkant gelopen en heb ze een vuilniszak overhandigd. Toen ik terugliep hoorde ik nog wel wat geroep mijn kant op maar heb vriendelijk teruggezwaaid. Een half uur later vertrokken ze, en een van de boys pakte de vuilniszak en alles werd opgeruimd. Zo kan het ook.
Wij als maatschappij moeten opstaan, we kunnen niet als toetsenbordhelden van alles roepen en zelf geen verantwoording nemen. We zijn er zelf ook bij, en kunnen mee helpen om normen en waarden te herstellen, net zo goed als de overheid, de politie en zeker de politici ook moeten doen. Apathisch afwachten tot het weer een keer fout gaat doen we al te lang. Kom zelf in actie, op de manier die bij jou past. Sta op als een vrouw wordt lastig gevallen, een ondernemer in het nauw komt (koop lokaal!), we het genoeg vinden. En tegelijk, faciliteer het gesprek om zo tot wederzijds begrip te komen. Want toen ik jong was, was ik ook een stuk minder bewust van mijn gedrag dan dat ik nu ben, je bent tenslotte maar een keer jong (dacht ik toen, maar nu voel ik me nog steeds jong….). En in zo’n gesprek, wees duidelijk, daar is een jongmens bij gebaat. Streng en rechtvaardig werkt mijn inziens altijd; laat zien wat de consequenties zijn van gedrag en vooral, leg dan ook zo’n consequentie op. Daarbij is de inzet van politie en het rechtssysteem onmisbaar, maar het begint ook bij ons zelf allemaal. Laten wij het goede voorbeeld geven en de maatschappij helpen weer in evenwicht te komen.
