Op meerdere plekken in Zandvoort zijn donderdag 7 mei struikelstenen geplaatst ter nagedachtenis aan Joodse inwoners die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd en vermoord. In aanwezigheid van omwonenden, leerlingen, nabestaanden en andere belangstellenden kregen zij hun naam terug in het straatbeeld. De ceremonie vond plaats op vier locaties in het dorp: de Haarlemmerstraat, Paradijsweg, Boulevard de Favauge en Louis Davidsstraat. Op iedere plek werd stilgestaan bij de mensen die daar ooit woonden en nooit meer terugkeerden. Hun namen werden één voor één hardop uitgesproken, waarmee zij opnieuw een gezicht en plek kregen binnen de gemeenschap.
Herdenken in de straat
De bijeenkomsten verliepen in een rustige en waardige sfeer. Opvallend was de betrokkenheid van kinderen en leerkrachten, die aandachtig aanwezig waren tijdens de ceremonie. Ook nabestaanden, onder wie leden van de familie Citroen, waren aanwezig bij de plaatsing van de stenen. Bij de ceremonie in de Haarlemmerstraat sprak de burgemeester de aanwezigen toe. Daarbij werd de verbinding gelegd met de Dodenherdenking van 4 mei en het belang om de verhalen van oorlogsslachtoffers te blijven vertellen. “Deze stenen zijn niet zomaar stenen. Ze vertellen een verhaal over mensen die hier leefden.”
Op de andere locaties lag de nadruk vooral op het gezamenlijk noemen van de namen. Juist door deze namen uit te spreken op de plek waar deze inwoners ooit woonden, werd het verleden voelbaar dichtbij gebracht.
Namen terug in het straatbeeld
In totaal zijn 17 struikelstenen geplaatst. Iedere steen herinnert aan een persoon of familie die deel uitmaakte van de Zandvoortse gemeenschap. Kleine messing steentjes in de stoep, maar met een grote betekenis. De zogenoemde Stolpersteine zijn een initiatief van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig en worden wereldwijd geplaatst. De stenen vormen een blijvende herinnering op de plek waar mensen hun leven leidden voordat zij door oorlog en vervolging werden weggerukt.
Blijvende betekenis
Met de plaatsing van de struikelstenen wordt de geschiedenis van Zandvoort zichtbaar in de straat. Voor voorbijgangers vormen de stenen een moment van reflectie: wie liep hier, wie woonde hier, en wie werd uiteindelijk weggevoerd? De stenen liggen er niet alleen voor vandaag, maar juist voor de toekomst. Elke voorbijganger kan er even bij stilstaan — letterlijk en figuurlijk. Zo blijven de verhalen van deze inwoners onderdeel van de gemeenschap.
